sobota, 3 października 2026
Jaka diagnoza Doktorze?
- 1
20-letni mężczyzna zgłasza się do lekarza z powodu niebolesnego guza na bocznej stronie szyi, który w ostatnim tygodniu się powiększył.
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
Próba 1 z 6
Odpowiedź i wyjaśnienie
Diagnoza
Torbiel boczna szyi (torbiel kieszonki skrzelowej)
Opis przypadku
- 20-letni mężczyzna zgłasza się do lekarza z powodu niebolesnego guza na bocznej stronie szyi, który w ostatnim tygodniu się powiększył.
- W wywiadzie pacjent wskazuje, że guzek zauważył kilka lat temu i przez długi czas nie sprawiał żadnych dolegliwości, ale zaniepokoił go jego wzrost.
- W badaniu guz ma około czterech centymetrów średnicy, jest gładki, miękki i chełboczący, położony pod przednim brzegiem MOS, nieprzesuwalny przy połykaniu ani przy wysuwaniu języka.
- Skóra nad zmianą jest niezmieniona, migdałki i jama ustna bez odchyleń, nie stwierdza się powiększonych węzłów chłonnych w innych okolicach.
- Pacjent zapytany dodaje, że nie zauważył ostatnio gorączki, nocnych potów ani utraty masy ciała.
- USG uwidacznia dobrze odgraniczoną, jednorodnie płynową zmianę bez unaczynienia, a w aspiracji stwierdza się klarowną, żółtawą treść.
Wyjaśnienie
Torbiel boczna szyi to wada wrodzona powstająca z niezarośniętych pozostałości aparatu skrzelowego, najczęściej drugiej kieszonki skrzelowej. Wyścieła ją nabłonek płaski lub walcowaty, a jej zawartość stanowi klarowny, żółtawy płyn bogaty w złuszczone komórki nabłonka i kryształy cholesterolu. Mimo wrodzonego charakteru ujawnia się zwykle dopiero w drugiej i trzeciej dekadzie życia, często przy okazji infekcji górnych dróg oddechowych.
Typowo jest to miękki, gładki, chełboczący i niebolesny guz położony pod przednim brzegiem mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego, niezmieniający położenia przy połykaniu ani przy wysuwaniu języka. Charakterystyczne jest powiększanie się zmiany w trakcie infekcji i częściowe zmniejszanie po jej ustąpieniu; przy nadkażeniu pojawia się bolesność, zaczerwienienie i obrzęk, a niekiedy przetoka sącząca treść na skórę szyi. Rozpoznanie opiera się na badaniu klinicznym i USG, uzupełnionym w razie potrzeby o tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny przed planowanym zabiegiem.
W różnicowaniu uwzględnia się torbiel przewodu tarczowo-językowego, powiększone węzły chłonne, ropień szyi, tłuszczaka oraz naczyniaka limfatycznego. Szczególnej czujności wymagają chorzy po 40. roku życia, u których torbielowata zmiana na szyi może być w rzeczywistości przerzutem raka płaskonabłonkowego — najczęściej z migdałka lub nasady języka, często związanym z zakażeniem HPV — co nakazuje wykonanie biopsji cienkoigłowej i dokładnej oceny laryngologicznej. Leczeniem z wyboru jest całkowite chirurgiczne wycięcie torbieli wraz z ewentualnym kanałem przetoki, wykonywane po wygaszeniu stanu zapalnego, ponieważ niedoszczętne usunięcie grozi nawrotem.