wtorek, 15 września 2026
Jaka diagnoza Doktorze?
- 1
52-letnia kobieta zgłasza się z powodu wycieku z brodawki sutkowej.
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
Próba 1 z 6
Odpowiedź i wyjaśnienie
Diagnoza
Ektazja przewodów mlekowych
Opis przypadku
- 52-letnia kobieta zgłasza się z powodu wycieku z brodawki sutkowej.
- Wydzielina jest gęsta, lepka, o zielonkawo-brązowym zabarwieniu i pochodzi z jednej piersi.
- Kobieta zgłasza, że ostatnio pojawiło się wciągnięcie brodawki oraz zaczerwienienie i tkliwość okolicy otoczki.
- W badaniu palpacyjnym pod otoczką wyczuwalne jest pasmowate zgrubienie i tkliwy obszar, bez wyczuwalnego twardego guza.
- Wynik cytologii jak i badań krwi prawidłowy.
- Mammografia i USG uwidaczniają poszerzone przewody pod otoczką.
Wyjaśnienie
Ektazja przewodów mlekowych to łagodna, niezłośliwa choroba piersi polegająca na poszerzeniu przewodów mlekowych położonych pod otoczką, wraz z gromadzeniem się w nich gęstej wydzieliny i towarzyszącym odczynem zapalnym ściany przewodu. Występuje najczęściej u kobiet w okresie okołomenopauzalnym i po menopauzie. Nie jest to nowotwór ani stan przednowotworowy, choć część objawów może przypominać raka piersi, co wymaga starannego różnicowania.
Typowym objawem jest wyciek z brodawki — zwykle gęsty, lepki, o zielonkawo-brązowym lub kremowym zabarwieniu, najczęściej z jednej piersi. Towarzyszyć mu mogą wciągnięcie brodawki, zaczerwienienie i tkliwość okolicy otoczki, a w badaniu palpacyjnym wyczuwalne bywa pasmowate zgrubienie pod otoczką (poszerzony przewód) bez twardego, dobrze odgraniczonego guza. Objawy zapalne wynikają z podrażnienia tkanek przez zalegającą wydzielinę, a nie z zakażenia.
W diagnostyce podstawą jest badanie obrazowe — mammografia i USG uwidaczniają poszerzone przewody pod otoczką, a cytologia wydzieliny oraz badania krwi zwykle nie wykazują nieprawidłowości. Kluczowe jest wykluczenie zmian złośliwych i innych przyczyn wycieku (np. brodawczaka wewnątrzprzewodowego). W większości przypadków wystarcza postępowanie zachowawcze i obserwacja, ponieważ dolegliwości często ustępują samoistnie; leczenie zabiegowe (wycięcie zajętych przewodów) rozważa się przy uporczywych, nawracających objawach, ropniu lub wątpliwościach diagnostycznych.