← Wróć do archiwum

piątek, 11 września 2026

Jaka diagnoza Doktorze?

  1. 1

    42-letnia kobieta zgłasza się z powodu obfitych i przedłużających się miesiączek.

  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

Zostaw pole puste i kliknij, aby pominąć i zobaczyć kolejną podpowiedź.

Próba 1 z 6

Odpowiedź i wyjaśnienie

Diagnoza

Mięśniaki podśluzówkowe

Opis przypadku

  1. 42-letnia kobieta zgłasza się z powodu obfitych i przedłużających się miesiączek.
  2. W wywiadzie wskazuje też na niewielkie krwawienia i plamienia między miesiączkami, a od pewnego czasu odczuwa osłabienie.
  3. Kobieta wspomina o trudnościach z zajściem w ciążę oraz przebytym poronieniu, przy braku stosowania preparatów hormonalnych.
  4. W badaniu ginekologicznym macica jest prawidłowej wielkości, a morfologia wykazuje niedokrwistość z niedoboru żelaza.
  5. USG przezpochwowe uwidacznia ogniskowe pogrubienie z dobrze odgraniczoną zmianą w obrębie jamy macicy, uwypuklającą się do jej światła.
  6. Sonohisterografia potwierdza uszypułowaną zmianę wpuklającą się z warstwy pod błoną śluzową do jamy macicy.

Wyjaśnienie

Mięśniaki macicy to najczęstsze łagodne nowotwory macicy, wywodzące się z jej mięśniówki gładkiej (histologicznie mięśniak gładkokomórkowy). Ich wzrost jest zależny od hormonów płciowych, dlatego pojawiają się głównie w wieku rozrodczym (najczęściej między 35. a 45. rokiem życia), a po menopauzie zwykle się zmniejszają. Sprzyjają im predyspozycja genetyczna i czynniki hormonalne. W zależności od położenia w ścianie macicy dzieli się je na podsurowicówkowe, śródścienne i podśluzówkowe.

Mięśniaki podśluzówkowe leżą tuż pod błoną śluzową i uwypuklają się do jamy macicy (bywają uszypułowane), przez co — mimo że często są niewielkie — dają objawy nieproporcjonalnie duże w stosunku do wielkości. Najbardziej typowe są obfite i przedłużające się miesiączki oraz krwawienia i plamienia międzymiesiączkowe, które prowadzą do niedokrwistości z niedoboru żelaza i osłabienia. Ze względu na zniekształcenie jamy macicy ta lokalizacja szczególnie wiąże się z trudnościami z zajściem w ciążę i z poronieniami. Wiele mięśniaków w innych lokalizacjach pozostaje bezobjawowych.

W diagnostyce podstawą jest USG przezpochwowe, a zmiany podśluzówkowe najlepiej uwidacznia sonohisterografia lub histeroskopia, która pozwala ocenić stopień wpuklania się mięśniaka do jamy macicy. Postępowanie zależy od objawów, wieku i planów rozrodczych: od obserwacji i leczenia zachowawczego (w tym hormonalnego oraz wyrównania niedokrwistości), po leczenie zabiegowe. Mięśniaki podśluzówkowe szczególnie dobrze nadają się do usunięcia histeroskopowego (miomektomia). Ryzyko transformacji złośliwej w mięsaka gładkokomórkowego jest bardzo małe.