← Wróć do archiwum

poniedziałek, 7 września 2026

Jaka diagnoza Doktorze?

  1. 1

    24-letni mężczyzna zgłasza się z powodu przewlekłej biegunki i bólów brzucha.

  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

Zostaw pole puste i kliknij, aby pominąć i zobaczyć kolejną podpowiedź.

Próba 1 z 6

Odpowiedź i wyjaśnienie

Diagnoza

Choroba Leśniewskiego-Crohna

Opis przypadku

  1. 24-letni mężczyzna zgłasza się z powodu przewlekłej biegunki i bólów brzucha.
  2. W wywiadzie pacjent wskazuje na stopniową utratę masy ciała. Dolegliwości nawracają od wielu miesięcy.
  3. Kurczowy ból lokalizuje się głównie w okolicy prawego dołu biodrowego. Pacjent wskazuje na stałe zmęczenie.
  4. W wywiadzie przebyte szczelina odbytu oraz pojawiające się bolesne afty w jamie ustnej. W badaniu tkliwość i wyczuwalny opór w prawym dole biodrowym.
  5. Badania wykazują niedokrwistość, podwyższone CRP i znacznie zwiększoną kalprotektynę w kale.
  6. Kolonoskopia uwidacznia odcinkowe zmiany zapalne z zajęciem końcowego odcinka jelita krętego, a biopsja wykazuje pełnościenny naciek zapalny z nieserowaciejącymi ziarniniakami.

Wyjaśnienie

Choroba Leśniowskiego-Crohna to przewlekła, nieswoista choroba zapalna jelit, która może zająć każdy odcinek przewodu pokarmowego — od jamy ustnej po odbyt — choć najczęściej dotyczy końcowego odcinka jelita krętego i początku okrężnicy. Charakterystyczne są zmiany odcinkowe (segmenty chore przeplatają się ze zdrowymi) oraz pełnościenny naciek zapalny obejmujący całą grubość ściany jelita. W patogenezie rolę odgrywają predyspozycja genetyczna, rozregulowana odpowiedź immunologiczna oraz mikrobiota jelitowa modyfikowana czynnikami środowiskowymi; palenie tytoniu zwiększa ryzyko i pogarsza przebieg choroby.

Obraz kliniczny obejmuje przewlekłą biegunkę, kurczowe bóle brzucha (typowo w prawym dole biodrowym), utratę masy ciała i przewlekłe zmęczenie. Pełnościenne zapalenie sprzyja powstawaniu przetok, ropni i zwężeń jelita, a częste są zmiany okołoodbytowe (szczeliny, przetoki) oraz objawy pozajelitowe — afty w jamie ustnej, bóle stawów, zmiany skórne i oczne. W badaniach stwierdza się cechy stanu zapalnego i niedokrwistość, podwyższone CRP oraz zwiększoną kalprotektynę w kale, świadczącą o zapaleniu jelit.

Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych, endoskopii i badaniach obrazowych, a potwierdza je biopsja (pełnościenne zapalenie z nieserowaciejącymi ziarniniakami). Choroba przebiega z okresami zaostrzeń i remisji i pozostaje nieuleczalna; celem leczenia jest wygaszenie zapalenia i utrzymanie remisji. Stosuje się glikokortykosteroidy w zaostrzeniach, leki immunosupresyjne oraz terapie biologiczne, a leczenie operacyjne rezerwuje się dla powikłań (zwężenia, przetoki, ropnie). Istotne jest zaprzestanie palenia.