← Wróć do archiwum

piątek, 28 sierpnia 2026

Jaka diagnoza Doktorze?

  1. 1

    18-miesięczne dziecko trafia do lekarza z powodu opóźnień w rozpoczęcia chodzenia.

  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

Zostaw pole puste i kliknij, aby pominąć i zobaczyć kolejną podpowiedź.

Próba 1 z 6

Odpowiedź i wyjaśnienie

Diagnoza

Krzywica

Opis przypadku

  1. 18-miesięczne dziecko trafia do lekarza z powodu opóźnień w rozpoczęcia chodzenia.
  2. W wywiadzie wyłączne karmienie piersią oraz opóźnione ząbkowanie.
  3. Rodzina prowadzi spokojny tryb życia - matka ze względu na lęki preferuje nie wychodzenia z domu, w tym na spacery z dzieckiem.
  4. W badaniu widoczne są szpotawe kończyny dolne, poszerzone nadgarstki i wydatne guzy czołowe.
  5. Na granicy chrzęstno-kostnej żeber wyczuwalne są paciorkowate zgrubienia, a kości czaszki są miękkie i podatne na ucisk.
  6. Badania wykazują niski poziom fosforanów i graniczne stężenie wapnia, znacznie podwyższoną fosfatazę zasadową oraz niski poziom witaminy D przy wysokim PTH.

Wyjaśnienie

Krzywica to choroba rozwijającego się układu kostnego u dzieci, wynikająca z zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej — najczęściej z niedoboru witaminy D. Niedobór upośledza wchłanianie wapnia i fosforanów oraz mineralizację kości, przez co rosnąca kość pozostaje miękka i podatna na odkształcenia. Sprzyjają jej mała ekspozycja na słońce, wyłączne karmienie piersią bez suplementacji witaminy D oraz niedobory dietetyczne.

Objawy obejmują deformacje kostne: szpotawe lub koślawe kończyny dolne (kształt litery O lub X), poszerzone nadgarstki, wydatne guzy czołowe, „różaniec krzywiczy” (paciorkowate zgrubienia na granicy chrzęstno-kostnej żeber) oraz miękkie kości czaszki. Częste są opóźnione ząbkowanie i opóźnienie rozwoju ruchowego (np. późne rozpoczęcie chodzenia) oraz osłabienie mięśni. W badaniach typowo stwierdza się podwyższoną fosfatazę zasadową, niskie fosforany, prawidłowe lub nieco obniżone wapnia, niski poziom witaminy D i wysokie PTH.

Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym, badaniach biochemicznych i RTG (charakterystyczne zmiany w przynasadach kości). Leczenie polega na uzupełnianiu witaminy D (oraz wapnia/fosforanów w razie potrzeby) i korekcie diety, co prowadzi do wygojenia kości. Kluczowa jest profilaktyka — rutynowa suplementacja witaminy D u niemowląt i małych dzieci; w krajach rozwiniętych krzywica z niedoboru jest dzięki temu rzadka.