← Wróć do archiwum

czwartek, 27 sierpnia 2026

Jaka diagnoza Doktorze?

  1. 1

    25-letnia kobieta zgłasza się z powodu problemu dermatologicznego na skórze głowy.

  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

Zostaw pole puste i kliknij, aby pominąć i zobaczyć kolejną podpowiedź.

Próba 1 z 6

Odpowiedź i wyjaśnienie

Diagnoza

Łysienie plackowate

Opis przypadku

  1. 25-letnia kobieta zgłasza się z powodu problemu dermatologicznego na skórze głowy.
  2. Pacjentka zauważyła pojawienie się okrągłego ogniska wyłysienia na skórze głowy.
  3. Zmiana powstała w ciągu dwóch tygodni, nie boli i nie swędzi. W wywiadzie okres silnego stresu oraz choroba tarczycy w rodzinie.
  4. Skóra w obrębie ogniska jest gładka i niezmieniona — bez złuszczania, zaczerwienienia i bliznowacenia.
  5. Na obrzeżach ogniska widoczne są krótkie, ułamane włosy zwężające się ku nasadzie.
  6. Próby mykologiczne i bakteryjne ujemne. Badania krwi w normie.

Wyjaśnienie

Łysienie plackowate to najczęstsza postać łysienia niebliznowaciejącego, o podłożu autoimmunologicznym — układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe w fazie wzrostu, co prowadzi do wypadania włosów bez trwałego uszkodzenia mieszka. Dotyczy głównie osób młodych (często poniżej 25. roku życia), a mieszki pozostają żywe, dlatego odrost włosów jest możliwy.

Typowo pojawiają się okrągłe lub owalne ogniska wyłysienia na skórze gładkiej i niezmienionej (bez złuszczania, zaczerwienienia czy bliznowacenia), zwykle bez świądu i bólu. Na obrzeżach ognisk widoczne bywają charakterystyczne „włosy wykrzyknikowe” — krótkie, ułamane, zwężające się ku nasadzie. Choroba bywa powiązana z innymi schorzeniami autoimmunologicznymi (np. tarczycy), atopią, stresem i predyspozycją genetyczną; przebieg jest nieprzewidywalny, z możliwymi nawrotami.

Rozpoznanie jest głównie kliniczne (pomocna trichoskopia), po wykluczeniu przyczyn infekcyjnych (ujemne badania mykologiczne). Żadna metoda nie jest w pełni skuteczna; w leczeniu stosuje się m.in. miejscowe i doogniskowe glikokortykosteroidy, immunoterapię kontaktową, a w cięższych postaciach leczenie ogólne (w tym nowsze leki — inhibitory JAK). W ograniczonych zmianach często dochodzi do samoistnego odrostu.