środa, 26 sierpnia 2026
Jaka diagnoza Doktorze?
- 1
26-letni mężczyzna zgłasza się z powodu utrzymującej się od 2 tygodni gorączki.
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
Próba 1 z 6
Odpowiedź i wyjaśnienie
Diagnoza
Ludzki wirus niedoboru odporności (HIV)
Opis przypadku
- 26-letni mężczyzna zgłasza się z powodu utrzymującej się od 2 tygodni gorączki.
- W wywiadzie wspomina również o bólu gardła i osłabieniu. Nie przyjmuje na stałe żadnych leków, ale dawno nie był u żadnego lekarza.
- W badaniu fizykalnych uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Pacjent wspomina o okresowych bólach mięśni i nocnych potach.
- Na tułowiu widoczna jest nieswędząca, plamisto-grudkowa wysypka, a w jamie ustnej drobne owrzodzenia.
- Morfologia wykazuje limfopenię i małopłytkowość, a testy w kierunku mononukleozy i odczyn heterofilny są ujemne.
- Pacjent przyznaje się do podejmowania wielu ryzykownych kontaktów seksualnych w przeszłości.
Wyjaśnienie
HIV (ludzki wirus niedoboru odporności) to retrowirus, który zakaża i niszczy komórki układu odpornościowego, przede wszystkim limfocyty T CD4. Stopniowe ubywanie tych komórek prowadzi do postępującego upośledzenia odporności, a w zaawansowanym stadium — do AIDS (zespołu nabytego niedoboru odporności) z zakażeniami oportunistycznymi i nowotworami. Wirus przenosi się przez kontakt seksualny, krew (np. wspólne igły) oraz z matki na dziecko (ciąża, poród, karmienie piersią).
Przebieg jest fazowy. Kilka tygodni po zakażeniu może wystąpić ostra choroba retrowirusowa przypominająca mononukleozę: gorączka, ból gardła, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, plamisto-grudkowa wysypka, owrzodzenia jamy ustnej, bóle mięśni i nocne poty (w badaniach bywa limfopenia i małopłytkowość, a testy w kierunku mononukleozy ujemne). Następnie choroba przechodzi w wieloletnią fazę bezobjawową, a bez leczenia — w AIDS.
Rozpoznanie opiera się na testach serologicznych i wykryciu materiału wirusa; ocenia się liczbę limfocytów CD4 i wiremię. Choroby nie da się całkowicie wyleczyć, ale skojarzone leczenie antyretrowirusowe (cART) skutecznie hamuje namnażanie wirusa, pozwala odbudować odporność i zapobiega AIDS, a przy nieoznaczalnej wiremii praktycznie eliminuje ryzyko zakażenia partnera. Wczesne rozpoznanie i leczenie zapewniają dziś długość życia zbliżoną do ogólnej populacji.