piątek, 21 sierpnia 2026
Jaka diagnoza Doktorze?
- 1
6-letni chłopiec z niską masą urodzeniową i słabym przyrostem masy ciała trafia do szpitala.
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
Próba 1 z 6
Odpowiedź i wyjaśnienie
Diagnoza
Zespół pozornego nadmiaru mineralokortykoidów (SAME)
Opis przypadku
- 6-letni chłopiec z niską masą urodzeniową i słabym przyrostem masy ciała trafia do szpitala.
- W wywiadzie rodzice wskazują, że dziecko od dawna oddaje duże ilości moczu i wykazuje wzmożone pragnienie.
- Zgłaszane jest osłabienie mięśniowe, a wywiad wyklucza spożywanie egzotycznych pokarmów czy przyjmowanie leków.
- Badania wykazują nadciśnienie tętnicze, nasiloną hipokaliemię i zasadowicę metaboliczną.
- W badaniach laboratoryjnych uwagę zwraca, że aktywność reninowa osocza, jak i stężenie aldosteronu są niskie — mimo utrwalonego nadciśnienia.
- W moczu stwierdza się podwyższony stosunek metabolitów kortyzolu do kortyzonu, a badanie genetyczne potwierdza mutację HSD11B2.
Wyjaśnienie
Zespół pozornego nadmiaru mineralokortykoidów (SAME) to rzadka, dziedziczona autosomalnie recesywnie choroba spowodowana niedoborem enzymu 11β-dehydrogenazy hydroksysteroidowej typu 2 (gen HSD11B2). W warunkach prawidłowych enzym ten w nerce przekształca kortyzol w nieaktywny kortyzon, chroniąc receptor mineralokortykoidowy. Przy jego niedoborze kortyzol nadmiernie pobudza ten receptor, działając „jak aldosteron” — mimo że stężenie aldosteronu jest niskie.
Klinicznie SAME objawia się już w dzieciństwie ciężkim nadciśnieniem tętniczym, hipokaliemią (osłabienie mięśni), zasadowicą metaboliczną oraz wielomoczem i wzmożonym pragnieniem; częste są niska masa urodzeniowa i słaby przyrost masy ciała. Charakterystyczne dla rozpoznania jest niskie stężenie zarówno reniny, jak i aldosteronu przy utrwalonym nadciśnieniu, podwyższony stosunek metabolitów kortyzolu do kortyzonu w moczu oraz potwierdzenie mutacji HSD11B2.
Leczenie obejmuje dietę ubogosodową oraz leki blokujące nadmierne działanie mineralokortykoidowe — antagonistów receptora (spironolakton, eplerenon) lub blokery nabłonkowego kanału sodowego (amiloryd, triamteren). Warto pamiętać, że podobny, nabyty obraz może wywołać kwas glicyryzynowy zawarty w lukrecji, hamujący ten sam enzym.