← Wróć do archiwum

wtorek, 18 sierpnia 2026

Jaka diagnoza Doktorze?

  1. 1

    55-letnia kobieta zgłasza się z powodu silnych bólów głowy.

  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

Zostaw pole puste i kliknij, aby pominąć i zobaczyć kolejną podpowiedź.

Próba 1 z 6

Odpowiedź i wyjaśnienie

Diagnoza

Oponiak

Opis przypadku

  1. 55-letnia kobieta zgłasza się z powodu silnych bólów głowy.
  2. Bóle nasilają się od kilku miesięcy i są najsilniejsze rano. Towarzyszą im poranne nudności.
  3. Pacjentka wspomina, że niedawno wystąpił u niej pierwszy w życiu łagodny napad drgawek.
  4. Pacjentka wspomina również o osłabieniu siły jednej nogi, postępującym od kilku tygodni.
  5. W badaniu dna oka stwierdza się obrzęk tarcz nerwu wzrokowego.
  6. TK głowy uwidacznia dobrze odgraniczoną, przyleżącą do opony masę ze zwapnieniami i pogrubieniem sąsiadującej kości.

Wyjaśnienie

Oponiak to najczęstszy pierwotny guz wewnątrzczaszkowy, wywodzący się z komórek pajęczynówki — błony należącej do opon mózgowo-rdzeniowych. Zdecydowana większość oponiaków to guzy łagodne, rosnące powoli; rzadziej spotyka się postacie atypowe lub złośliwe. Występują częściej u kobiet, a ryzyko rośnie z wiekiem oraz po wcześniejszej radioterapii głowy.

Ponieważ oponiak rośnie na zewnątrz mózgu i uciska go „od zewnątrz”, objawy zależą od lokalizacji i długo mogą nie występować. Typowe są narastające bóle głowy (często silniejsze rano, z porannymi nudnościami — jako wyraz wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego), napady padaczkowe (niekiedy pierwszy w życiu napad u dorosłego), ogniskowe ubytki neurologiczne (np. niedowład kończyny) oraz zaburzenia widzenia. W badaniu dna oka można stwierdzić obrzęk tarcz nerwów wzrokowych.

Rozpoznanie opiera się na badaniach obrazowych — TK, a zwłaszcza rezonansie magnetycznym z kontrastem; charakterystyczne bywają dobrze odgraniczona, przylegająca do opony masa, zwapnienia i odczyn ze strony sąsiedniej kości. Postępowanie zależy od wielkości i objawów: małe, bezobjawowe oponiaki często się jedynie obserwuje, a większe lub objawowe leczy operacyjnie i/lub radioterapią (w tym radiochirurgią). Rokowanie w guzach łagodnych jest zwykle dobre.