← Wróć do archiwum

środa, 12 sierpnia 2026

Jaka diagnoza Doktorze?

  1. 1

    22-letni mężczyzna zostaje przywieziony na oddział psychiatryczny przez rodzinę z powodu pojawiających się od 5 tygodni zaburzeń zachowania.

  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

Zostaw pole puste i kliknij, aby pominąć i zobaczyć kolejną podpowiedź.

Próba 1 z 6

Odpowiedź i wyjaśnienie

Diagnoza

Zaburzenia schizofreniopodobne

Opis przypadku

  1. 22-letni mężczyzna zostaje przywieziony na oddział psychiatryczny przez rodzinę z powodu pojawiających się od 5 tygodni zaburzeń zachowania.
  2. Bliscy opisują, że zachowania nasilają się, a pacjent stał się już całkiem wycofany społecznie i przestał uczęszczać na studia.
  3. Pacjent twierdzi, że ktoś go obserwuje oraz przekazuje mu ukryte wiadomości za pośrednictwem telewizji.
  4. Badanie neurologiczne nie wykazuje nieprawidłowości. Wyniki badań laboratoryjnych oraz badanie toksykologiczne moczu w granicach normy.
  5. Rezonans magnetyczny mózgu oraz EEG prawidłowe.
  6. W ostatnich dniach słyszy głosy komentujące jego zachowanie, a jego wypowiedzi stają się momentami niespójne i niezrozumiałe. Brak wcześniejszego leczenia psychiatrycznego.

Wyjaśnienie

Zaburzenie schizofreniopodobne to zaburzenie psychotyczne o obrazie takim jak schizofrenia (omamy, urojenia, zdezorganizowana mowa i zachowanie, objawy negatywne), różniące się przede wszystkim czasem trwania. Objawy utrzymują się co najmniej miesiąc, ale krócej niż 6 miesięcy — jeśli trwają dłużej, rozpoznanie zmienia się na schizofrenię. To rozpoznanie w pewnym sensie tymczasowe: u części chorych stan się wycofuje, a u części przechodzi w schizofrenię lub zaburzenie schizoafektywne.

Objawy pozytywne to urojenia (np. prześladowcze, ksobne — poczucie bycia obserwowanym czy odbierania ukrytych komunikatów), omamy (najczęściej słuchowe, głosy komentujące) oraz dezorganizacja myślenia i mowy. Mogą im towarzyszyć wycofanie społeczne i pogorszenie funkcjonowania. Istotne jest wykluczenie przyczyn wtórnych — działania substancji psychoaktywnych, chorób neurologicznych czy somatycznych — stąd badania laboratoryjne, toksykologiczne i obrazowe mózgu.

Leczenie jest zbliżone do terapii schizofrenii: podstawą są leki przeciwpsychotyczne, wspomagane oddziaływaniami psychospołecznymi i psychoedukacją. Wczesne wdrożenie leczenia poprawia rokowanie. Ze względu na ryzyko przejścia w schizofrenię konieczna jest obserwacja i ocena czasu trwania objawów.