← Wróć do archiwum

wtorek, 11 sierpnia 2026

Jaka diagnoza Doktorze?

  1. 1

    37-letnia kobieta zgłasza się do lekarza rodzinnego z powodu pojawiającego się od kilku miesięcy silnego dyskomfortu przy kontakcie seksualnym.

  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

Zostaw pole puste i kliknij, aby pominąć i zobaczyć kolejną podpowiedź.

Próba 1 z 6

Odpowiedź i wyjaśnienie

Diagnoza

Awersja seksualna

Opis przypadku

  1. 37-letnia kobieta zgłasza się do lekarza rodzinnego z powodu pojawiającego się od kilku miesięcy silnego dyskomfortu przy kontakcie seksualnym.
  2. Pozostaje w szczęśliwym związku, jednak unika teraz wszelkich sytuacji mogących prowadzić do zbliżenia, co powoduje narastające napięcia.
  3. Brak dolegliwości bólowych podczas współżycia, brak zaburzeń miesiączkowania.
  4. Pacjentka nie stosuje żadnych leków mogących wpływać na funkcje seksualne.
  5. Badanie ginekologiczne bez nieprawidłowości. Wyniki badań w normie.
  6. Pacjentka wspomina, że już same pocałunki wywołują intensywne uczucie lęku, niekiedy z towarzyszącymi nudnościami i kołataniem serca.

Wyjaśnienie

Awersja seksualna to zaburzenie, w którym aktywność seksualna — jej podjęcie, a niekiedy sama myśl o niej czy poprzedzające ją bodźce (np. pocałunek, dotyk) — wywołuje silne, przykre emocje: lęk, wstręt, niechęć lub napięcie, prowadzące do unikania kontaktów. Nie wynika ona z bólu przy współżyciu ani z choroby narządów płciowych, lecz ma podłoże psychiczne.

Reakcji awersyjnej mogą towarzyszyć objawy lękowe, w tym wegetatywne — nudności, kołatanie serca, pocenie się, a w nasilonych przypadkach napady paniki. Do możliwych przyczyn należą przebyte urazy lub przemoc seksualna, zaburzenia lękowe, negatywne doświadczenia i przekonania (uwarunkowania kulturowe czy wychowawcze), problemy w relacji oraz zaburzenia osobowości. Zaburzenie często odbija się na związku, powodując napięcia.

Rozpoznanie stawia się po wykluczeniu przyczyn somatycznych (prawidłowe badanie ginekologiczne i wyniki badań) oraz wpływu leków. Podstawą leczenia jest psychoterapia — m.in. terapia poznawczo-behawioralna, techniki redukcji lęku i desensytyzacji, a w razie potrzeby terapia par; pomocniczo, przy nasilonym lęku, stosuje się farmakoterapię przeciwlękową.