← Wróć do archiwum

poniedziałek, 10 sierpnia 2026

Jaka diagnoza Doktorze?

  1. 1

    25-letnia pacjentka została przywieziona przez ZRM z powodu duszności i hipotensji.

  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

Zostaw pole puste i kliknij, aby pominąć i zobaczyć kolejną podpowiedź.

Próba 1 z 6

Odpowiedź i wyjaśnienie

Diagnoza

Zespół Lemierre'a

Opis przypadku

  1. 25-letnia pacjentka została przywieziona przez ZRM z powodu duszności i hipotensji.
  2. W wywiadzie brak ostatnio przebytych chorób i jakichkolwiek przewlekłych obciążeń.
  3. Pacjentka wskazała, że od tygodnia zmaga się z gorączką, bólem gardła i prawego ucha, a obecnie ból promieniuje na prawą część szyi.
  4. 3 dni temu pacjentka była u lekarza rodzinnego, który rozpoznał u niej anginę paciorkowcową i przepisał amoksycylinę.
  5. W badaniu fizykalnym widoczna nasilona duszność, skóra marmurkowata, spocona. Brzuch niebolesny.
  6. RTG klatki piersiowej ujawnia plamiste nacieki w płatach płuc. TK szyi z kontrastem wykazało ropień okołomigdałkowy oraz ubytek kontrastu w prawej żyle szyjnej wewnętrznej.

Wyjaśnienie

Zespół Lemierre’a to rzadkie, groźne powikłanie zakażenia gardła lub migdałków, występujące zwykle u młodych, wcześniej zdrowych osób. Najczęstszym czynnikiem sprawczym jest bakteria Fusobacterium necrophorum. Zakażenie szerzy się z gardła na sąsiednie tkanki, prowadząc do septycznego zakrzepowego zapalenia żyły szyjnej wewnętrznej oraz do rozsiewu z krwią (posocznica) i przerzutowych ropni w odległych narządach, najczęściej w płucach.

Charakterystyczny jest przebieg z pogorszeniem stanu chorego mimo leczenia pierwotnej infekcji gardła: nawrót lub utrzymywanie się wysokiej gorączki, jednostronny ból, obrzęk i tkliwość szyi, a przy zajęciu płuc — duszność, kaszel i ból w klatce piersiowej. Może rozwinąć się posocznica ze spadkiem ciśnienia i objawami wstrząsu.

Kluczowe jest badanie obrazowe: TK szyi z kontrastem uwidacznia zakrzepicę żyły szyjnej wewnętrznej, a RTG/TK klatki piersiowej — rozsiane nacieki lub ropnie płuc; rozpoznanie wspierają dodatnie posiewy krwi. Leczenie to długotrwała, dożylna antybiotykoterapia obejmująca bakterie beztlenowe, drenaż ropni w razie potrzeby oraz leczenie wspomagające; rola leczenia przeciwkrzepliwego pozostaje dyskusyjna. Nieleczony zespół obarczony jest wysoką śmiertelnością.