← Wróć do archiwum

niedziela, 2 sierpnia 2026

Jaka diagnoza Doktorze?

  1. 1

    16-letnia kobieta zgłasza się do ginekologa z powodu braku miesiączki od dwóch miesięcy.

  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

Zostaw pole puste i kliknij, aby pominąć i zobaczyć kolejną podpowiedź.

Próba 1 z 6

Odpowiedź i wyjaśnienie

Diagnoza

Torbiel pęcherzykowa jajnika

Opis przypadku

  1. 16-letnia kobieta zgłasza się do ginekologa z powodu braku miesiączki od dwóch miesięcy.
  2. Podczas wywiadu wspomina o nawracających, tępych bólach w podbrzuszu, które nasiliły się w ciągu ostatniego tygodnia.
  3. Pacjentka skarży się na częste parcie na mocz oraz uczucie pełności i wzdęcia w dole brzucha. Brzuch w ostatnim okresie wydaje się wyraźnie powiększać.
  4. W badaniu palpacyjnym podbrzusza stwierdza się tkliwość oraz gładką i elastyczną masę w okolicy prawego jajnika.
  5. Test ciążowy z moczu (oraz poziom beta-hCG we krwi) daje wynik negatywny, natomiast badania hormonalne wykazują nieznacznie podwyższone stężenie estrogenów.
  6. Badanie USG przezpochwowe ujawnia w prawym jajniku jednokomorową, gładkościenną zmianę płynową o średnicy 4,5 cm, bez unaczynienia w badaniu Dopplerem.

Wyjaśnienie

Torbiel pęcherzykowa (czynnościowa) to najczęstszy typ torbieli jajnika, powstający w przebiegu prawidłowego cyklu miesiączkowego. W typowym cyklu pęcherzyk Graafa dojrzewa i pęka podczas owulacji; jeśli do owulacji nie dojdzie, pęcherzyk nie pęka, lecz rośnie dalej i wypełnia się płynem, tworząc cienkościenną, jednokomorową torbiel o średnicy zwykle kilku centymetrów. Zmiany te wiążą się z wahaniami hormonalnymi i występują najczęściej u kobiet w wieku rozrodczym, w tym u nastolatek.

Większość torbieli pęcherzykowych nie daje objawów i bywa wykrywana przypadkowo. Większe zmiany mogą powodować tępy ból lub uczucie pełności w podbrzuszu, zaburzenia miesiączkowania (np. opóźnienie miesiączki), a wskutek ucisku na pęcherz — częstsze parcie na mocz. Groźnym powikłaniem jest skręt lub pęknięcie torbieli, objawiające się nagłym, silnym bólem brzucha i wymagające pilnej pomocy.

Podstawą rozpoznania jest USG (najlepiej przezpochwowe), uwidaczniające jednokomorową, gładkościenną zmianę płynową bez unaczynienia; ważne jest wykluczenie ciąży (beta-hCG). Torbiele czynnościowe zwykle ustępują samoistnie w ciągu kilku cykli, dlatego często wystarcza obserwacja i kontrolne USG. Leczenie hormonalne lub operacyjne rozważa się przy zmianach dużych, utrzymujących się, objawowych lub powikłanych.