piątek, 31 lipca 2026
Jaka diagnoza Doktorze?
- 1
45-letni mężczyzna zgłasza się z powodu męczącego kaszlu.
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
Próba 1 z 6
Odpowiedź i wyjaśnienie
Diagnoza
Blastomikoza
Opis przypadku
- 45-letni mężczyzna zgłasza się z powodu męczącego kaszlu.
- Podczas wywiadu okazuje się, że kaszel i stany podgorączkowe utrzymują się od kilku tygodni.
- Pacjent cierpiał na przewlekłą chorobę nerek oraz otrzymał niecały rok temu przeszczep nerki.
- Badanie fizykalne pacjenta wykazuje trzeszczenia u podstawy płuc oraz rozsiane zmiany skórne.
- Zdjęcie RTG klatki piersiowej ujawniło obecność plamistych nacieków w niektórych płatach płuc.
- Pacjent pracuje jako ogrodnik w lokalnym ogrodzie botanicznym, w którym występują okazy roślin w dużej mierze przetransportowane z Ameryki Północnej.
Wyjaśnienie
Blastomikoza to rzadka, układowa choroba grzybicza wywołana przez grzyba dimorficznego Blastomyces dermatitidis (oraz gatunki pokrewne). Grzyb bytuje w wilgotnej glebie bogatej w materię organiczną i rozkładające się drewno, głównie na terenach Ameryki Północnej (dorzecza Missisipi i Ohio, region Wielkich Jezior). Do zakażenia dochodzi najczęściej drogą wziewną, po wdychaniu zarodników — dlatego w grupie ryzyka są osoby pracujące z glebą i drewnem, np. ogrodnicy, leśnicy czy rolnicy.
Zakażenie zaczyna się zwykle w płucach i może przebiegać bezobjawowo, jako ostre zapalenie płuc, albo jako przewlekła infekcja przypominająca gruźlicę lub nowotwór płuca. Typowe objawy to przewlekły kaszel, gorączka i stany podgorączkowe, poty nocne, duszność, bóle mięśni i stawów, osłabienie oraz utrata masy ciała. U osób z obniżoną odpornością (np. po przeszczepie narządu) grzyb może rozsiewać się drogą krwi do skóry (charakterystyczne owrzodziałe zmiany), kości, stawów, układu moczowo-płciowego i ośrodkowego układu nerwowego.
Rozpoznanie opiera się na wykazaniu grzyba w materiale klinicznym (plwocina, wycinek zmiany skórnej) w mikroskopii i hodowli, uzupełnionym o badania obrazowe klatki piersiowej i testy antygenowe. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze: w postaciach łagodnych–umiarkowanych itrakonazol, a w ciężkich lub rozsianych amfoterycynę B z następczą terapią azolem. Nieleczona postać rozsiana może być śmiertelna, dlatego wczesne rozpoznanie ma kluczowe znaczenie.